ეკა კუხალაშვილი
2012-04-19
„ზესტაფონის წმინდა ბარბარეს სახელობის პანსიონატის ბავშვები იშვიათად ტოვებენ პანსიონატის ტერიტორიას. მაგრამ როდესაც გამოდიან, ძალიან გაუცხოებულები არიან გარემოსთან. ისე, თითქოს ციხიდან გამოსულიყვნენ. გეგონება, რომ სხვა პლანეტიდან არიან, მათთვის ყველაფერი უცხო და საშიშია,"- ამბობს ქალაქ ზესტაფონის ერთ-ერთი მკვიდრი, რომელმაც ვინაობის დასახელება არ ისურვა.
„ვერც კი შეადარებთ საერო ბავშვთა სახლების მკვიდრ ბავშვებს. ჩვენთან ბევრი სტუმარი მოდის და ყველა ერთხმად აღნიშნავს: იქ ბავშვების თვალებში მაინც ბოროტმოქმედია ჩამალულიო. ეს იმიტომ ხდება, რომ იქ არ აქვთ იარაღი იმისათვის, რომ ეშმაკისგან ჩაღვრილი ბოროტი თესლი ამოძირკვონ. ეს იარაღი ხშირი აღსარება და ზიარებაა. სტუმრები გვეუბნებიან: თქვენთან რომ მოვდივართ და ბავშვებს ვუყურებთ, ვხედავთ, რომ დაწმენდილი, მოსიყვარულე სახეები, ანთებული თვალები აქვთ. მათში შინაგანი სიხარული იგრძნობაო", - ამბობს „საპატრიარქოს უწყებანისთვის" მიცემულ ერთ-ერთ ინტერვიუში მეუფე სპირიდონი,ზესტაფონსა და ნინოწმინდაში განთავსებული საპატრიარქოს ბავშვთა პანსიონატების ხელმძღვანელი.
